Datum:

Prediker:

Skrifgedeelte:

Tema:

Boodskap: 1. Geliefdes, Ons is vandag hier rondom iets wat op die oog af wil lyk asof dit nie veel met mekaar te doen het nie. Dis opstandingsondag, die belangrikste dag in die lewe van enige gelowige. Maar aan die ander kant: ’n Bakkie water. ’n Klein baba. En tog, as ons regtig verstaan wat hier gebeur, dan besef ons skielik dat ons staan op heilige grond. Want in hierdie eenvoudige oomblik word iets ontsaglik groots verkondig: dat die opstanding van Jesus Christus nie net ’n historiese feit is nie – maar dat dit ‘n werklikheid is! En nog meer: Dat dit vanoggend ook ’n werklikheid word in ‘n klein kindjie se lewe. Dit klink groot. Dit ís groot. Maar kom ons stap stadig deur die waarheid daarvan. 2. Die Opstanding is nie net ’n herinnering nie – dit is ’n krag wat werk in die lewens van gelowiges. Ons vier Paassondag elke jaar. Ons sê: “Hy het opgestaan.” Ons sing liedere van oorwinning. Maar die vraag is: Wat beteken dit vandag? Wat beteken dit hier? Wat beteken dit vir iemand soos klein Ryan? Romeine 6:4 sê: 3. 5 Aangesien ons met Hom een geword het in sy dood, sal ons sekerlik ook met Hom een wees in sy opstanding.” En in die vorige vers se Paulus dat dit gebeur by die doop! 4. Let mooi op wat Paulus doen. Hy sê nie: “Ons dink terug aan sy opstanding” nie. Hy sê: “Ons het saam met Hom gesterf… en ons is saam met Hom opgewek.” En as die opstanding net iets was wat met Jesus gebeur het, kan dit vir ons ‘n mooi gebeurtenis wees en dis dit. Maar die opstanding is nie net iets wat met Jesus gebeur het nie. Dit is iets waarby ons ingesluit word. Dis iets waaraan ons deel kry. En die plek waar daardie deelword en insluiting sigbaar gemaak word – is die doop. 5. Die doop is nie net ‘n stuk simboliek alleen nie. God werk deur tekens. Van die begin af werk Hy so. In Genesis gee Hy die reënboog as teken. Met Abraham gee Hy die besnydenis as teken van die verbond. Tekens is God se manier om ons swak geloof te laat vashou aan iets tasbaars. Die doop is die nuwe verbond se teken. ‘n Nuwe Verbond wat begin het met dit wat ons vandag aan terugdink: Die opstanding van Christus. 6. In ons teks se Paulus dat deur die doop kry klein Ryan onder andere deel aan twee dinge: Sterwe en die Opstanding van Christus. Presies dit waaroor Paasfees gaan. Dis die rede waarom Paassondag in die vroee Christelike kerk die groot doopdag was. Hierdie naweek gedenk ons die sterwe en die opstanding van ons Verlosser, en dis juis hieraan wat Paulus se iemand soos klein Ryan deel aan kry by die doop. En wanneer hy vandag gedoop word, verkondig die doop hierdie groot waarheid: Hierdie kind behoort aan ’n Here wat dood was – maar wat opgestaan het en leef. 7. Maar hoe kan ’n baba deel hê aan die opstanding? Dis ’n eerlike vraag. Hierdie kind kan nog nie praat nie. Kan nog nie glo soos ons glo nie. Kan nog nie verstaan nie. Maar onthou: Ons verlossing begin nie by ons begrip daarvan nie. Dit begin by God se belofte. 8. Toe die kinders na Jesus gebring is, het die dissipels hulle weggejaag. Jesus het gesê: “Laat die kindertjies na My toe kom… want aan sulkes behoort die koninkryk van God.” (Markus 10:14). Hy sê nie: “Eendag as hulle groot genoeg is” nie. Hy sê: “Aan sulkes behoort die koninkryk.” Die koninkryk behoort nie aan mense wat alles verstaan nie. Dit behoort aan mense wat ontvang. ’n Baba is die perfekte beeld van ontvangs. 9. En in die doop verklaar God aan Ryan: Voordat jy My gekies het, het Ek jou gekies. Voordat jy kon glo, het Ek belowe. Voordat jy kon verstaan, het Ek jou naam geken. Die opstanding word dus nie eers waar vir klein Ryan wanneer hy groot genoeg is om dit te begryp nie. Wie van ons begryp in elk geval die volheid van die opstanding van Christus volledig? Dit word waar omdat Christus leef – en omdat Hy sy verbond oprig met gelowiges en hulle kinders. 10. Wat doen die opstanding? Dit verander die laaste woord. In ’n wêreld waar alles sterf – plante, diere, mense, drome – staan die opstanding as ’n verklaring: Die graf het nie die finale sê nie. Wanneer klein Ryan vandag gedoop word, sê God as’t ware: “Hierdie kind behoort aan die Een wat die graf oorwin het.” 11. Dit beteken nie dat klein Ryan nooit sal swaarkry nie. Dit beteken nie daar sal geen trane wees nie. Dit beteken nie daar sal geen sonde of stryd wees nie. Maar dit beteken: Wat ookal gebeur, hy is in die hande van die Een wat deur die kruis en die graf is en wat LEEF!. 12. Die doop verbind klein Ryan vandag aan ’n Lewende Here. Nie een wat steeds in die graf le nie. Want as dit so was dat Jesus steeds in die graf was se Paulus in 1 Kor 15, sou ons geloof waardeloos gewees het. Dan sou hierdie Verbond wat God vandag met klein Ryan sluit nutteloos gewees het. Maar ons WEET dit is nie omrede die Een wat die Verbond vandag met hom sluit die dood oorwin het. 13. Christenskap is nie net ’n stel waardes nie. Dit is nie net ’n morele raamwerk nie. Dit is nie net tradisie nie. Dit is verhouding met ’n Lewende Persoon. Wanneer klein Ryan gedoop word in die Naam van die Vader, Seun en Heilige Gees, word sy lewe geplaas onder ’n Naam wat bo elke naam is. Wanneer die Vader, Seun en Heilige Gees se naam oor hom uitgeroep word vanoggend beteken dit dat hy nou reeds in ‘n verhouding met God staan. En Paulus se die opstanding het dit moontlik gemaak. 14. Die opgestane Christus leef nou. Hy is nie ’n herinnering in ’n boek nie. Hy is nie ’n figuur in ’n museum nie. Hy is Koning. En hierdie baba word vandag gemerk as iemand wat onder daardie Koning se heerskappy leef. Die doop sê: Jy behoort nie aan die mag van sonde nie. Jy behoort nie aan die mag van die dood nie. Jy behoort aan Christus. En dis iets waarin ons geen aandeel kan he nie, geen bydrae kan lewer nie. Dis in ons bewerk deur die opstanding van Jesus. 15. Maar wat van geloof? Iemand mag vra: Waar pas geloof in? Die doop vervang nie geloof nie. Die doop roep ons tot geloof in ‘n opgestane Here. Soos ’n verloofring vooruit wys na ’n huwelik wat geleef moet word, wys die doop vooruit na ’n lewe van geloof wat moet groei. Klein Ryan sal eendag moet glo. Sal eendag moet kies. Sal eendag moet antwoord op die evangelie. Maar die grondslag van daardie geloof lê nie in die kind se besluit nie – dit lê in Christus se opstanding. By die doop sê God: Hier is jou nuwe identiteit. Jy is in die opgestane Christus! Geloof sê later: Ek kies om daarin te leef! 16. Heinrich en Monica, as ouers dra julle nou ’n opstandingsverantwoordelikheid. Aan julle wat die ouers is: Wanneer julle vandag vir klein Ryan bring om gedoop te word, bring julle nie net ’n baba vir ’n seremonie nie. Julle verbind julle daaraan om hom groot te maak in die lig van die opstanding. Dit beteken: Julle leer hom bid. Julle leer hom die Skrif. Julle wys met julle huwelik hoe genade lyk. Julle wys met julle vergifnis hoe die kruis werk. Julle wys met julle hoop hoe om die opstanding uit te leef. 15. Kinders leer nie eerste deur preke nie. Hulle leer deur voorbeeld. As daar in julle huis vergifnis is, leer hulle opstanding. As daar in julle huis hoop is, leer hulle opstanding. As daar in julle huis gebed is, leer hulle die opstanding verstaan. As die liggaam van Christus en die samekomste van die gelowiges eerbiedig word leer jou kinders opstanding. Die doop is God se belofte. Die opvoeding is julle antwoord. 16. Gemeente, ons is ook betrokke. Doop is nooit privaat nie. Klein Ryan word nie net in ’n gesin in gedoop nie – maar in ’n geloofsgemeenskap. Paulus se dit in 1 Kor 12:13: “En ons is tog álmal deur die een Gees in een liggaam in gedoop”. Ons belowe saam om hom te dra, te bid, te leer, tereg te wys, te ondersteun. Want die opstanding van Christus word eers ‘n werklikheid wanneer ’n kind grootword in ’n gemeenskap waar Christus werklik geleef word. Op sy pad het ons ook die verantwoordelikheid om vir hom te wys hoe die opstanding van Jesus in praktyk lyk. As kerk moet ons ’n plek wees waar: Die evangelie duidelik verkondig word. Genade sigbaar is. Hoop sterker is as sinisme. Lewe sterker is as dood. 17. Die water wys vorentoe. Wanneer ons die water sien, sien ons nie net ’n begin nie – ons sien ’n einde. Openbaring 21 sê daar kom ’n dag wanneer daar geen trane meer sal wees nie. Geen dood nie. Geen pyn nie. Die doop sê: Klein Ryan is op pad na daardie dag. Nie omdat hy perfek is nie. Nie omdat die ouers perfek is nie. Maar net om een rede alleen: Omdat Christus opgestaan het. As Christus nie opgestaan het nie, as die graf nie leeg was nie, was die doop leeg. Maar omdat Hy opgestaan het, is die doop gevul met belofte. 18. Wat gebeur hier, werklik? Laat ons dit duidelik stel: Christus het eenmaal gesterf. Christus het eenmaal opgestaan. Romeine 6 se die doop verbind klein Ryan en elke gedoopte hier vanoggend aan daardie werklikheid. Die Heilige Gees werk deur die doop om geloof te wek en te versterk. Die ouers aanvaar die roeping. En ‘n klein baba word gemerk as iemand wat aan die Lewende Here behoort. Dit is nie blote tradisie nie. Dit is nie ’n mooi familie-oomblik alleen nie. Dit is verbond. Dit is evangelie. Dit is opstandingstaal wat in water geskryf is. 19. Dalk is die mooiste deel hiervan nie net die begin nie – maar die troos. As klein Ryan, en u wat reeds gedoop is, dalk eendag sou val… As hy, en u, eendag sou twyfel… As hy eendag dalk sou afdwaal… Dan sal daar altyd ’n dag wees waarop ‘n opgestane Here sy Naam oor hom uitgespreek het. Die doop roep altyd terug. Soos die verlore seun kon terugkom na die huis, so kan elke gedoopte kind terugkom na die belofte wat oor hom/haar uitgespreek is. Want die opstanding beteken: daar is altyd ’n pad terug na lewe. 20. Gemeente, Wanneer die water oor hierdie baba se voorkop vloei, gebeur daar iets wat ons nie met die oog kan sien nie – maar wat die hemel vier. Die opstanding van Christus word nie weer herhaal nie – maar in die doop word dit toegepas. Die oorwinning van Paasoggend word oor Ryan se lewe uitgespreek. Die graf is leeg. Die Here leef. Ryan behoort aan Hom. Mag hy, en elke gedoopte hier vanoggend, grootword en leef in die wete: Ek is gedoop. Omdat Christus opgestaan het, behoort ek aan Hom. En omdat Hy leef, sal ek ook leef. AMEN!